Preambuła i 12 Kroków

Preambuła Wspólnoty św. Jakuba – 12 Kroków dla Chrześcijan

Preambuła Wspólnoty 12 kroków dla chrześcijan
Jesteśmy wspólnotą kobiet i mężczyzn, którzy dzielą się nawzajem doświadczeniem, siłą i nadzieją, że mogą rozwiązać swój wspólny problem i pomóc innym zdrowieć ze zniewoleń oraz wzrastać duchowo. Jedynym wymogiem uczestnictwa w grupie jest chęć rozwoju duchowego. Nie istnieją żadne opłaty za uczestnictwo w grupach, utrzymujemy się, bowiem z własnych dobrowolnych datków. Wspólnota 12 kroków dla chrześcijan jest oparta na Piśmie Świętym. Naszym najważniejszym celem jest zaprzestanie trwania w zniewoleniu, odrętwieniu i nieporadności oraz pomoc innym cierpiącym w zrobieniu tego samego.
Większość z nas niechętnie przyznawała się do tego, że mamy problem . Nikt, bowiem nie lubi myśleć, że różni się od innych ludzi. Dlatego też, nie dziwi fakt, iż nasze zniewolenia charakteryzowały niezliczone, daremne próby udowodnienia, że możemy sami poradzić sobie w problemach. Myśl, że w jakiś sposób, pewnego dnia będziemy mogli kontrolować swoje życie jest obsesją każdego zniewolonego człowieka. Upieranie się przy tej iluzji jest wręcz zdumiewające. Wielu doprowadziło to za bramy więzień, do obłędu, rozpadu więzi, upadku wartości lub śmierci.
Nauczyliśmy się jednak przyznawać w pełni i w najgłębszych zakamarkach naszego jestestwa, do tego, iż jesteśmy bezsilni.
A to jest pierwszy krok w naszym zdrowieniu. Utraciliśmy bowiem kontrolę nad naszym życiem.. Każdy z nas miewał momenty, kiedy czuł, że odzyskał kontrolę, ale te chwile, zwykle krótkie, zawsze zapowiadały jeszcze mniejszą kontrolę, co prowadziło do żałosnej i niepojętej demoralizacji. Jesteśmy przekonani, że ludzie tacy jak my znajdują się całkowicie pod wpływem postępującej choroby duszy. Po jakimś czasie jest z nami gorzej, nigdy lepiej. Dlatego też, aby prowadzić normalne szczęśliwe życie, staramy się praktykować stosownie do naszych zdolności, pewne zasady w naszych codziennych sprawach.

 

12 Kroków dla chrześcijan

 

  1. Przyznaliśmy że jesteśmy bezsilni wobec naszego problemu i że nie potrafimy sami poradzić sobie z własnym życiem

  2. Uwierzyliśmy że wszechmocny Bóg może przywrócić nam duchowe zdrowie

  3. Zdecydowaliśmy by nasze życie i naszą wolę oddać w ręce Boga - tak jak Go pojmujemy

  4. Zrobiliśmy radykalny i odważny obrachunek moralny w głębi serca.

  5. Wyznaliśmy Bogu, sobie i drugiemu człowiekowi istotę naszych błędów

  6. Staliśmy sie całkowicie gotowi, aby Bóg uwolnił nas od wszystkich wad charakteru.

  7. Zwróciliśmy sie do Niego w pokorze, aby usunął nasze braki.

  8. Zrobiliśmy listę osób, które skrzywdziliśmy i staliśmy sie gotowi zadośćuczynić im wszystkim.

  9. Zadośćuczyniliśmy osobiście wszystkim, wobec których było to mozliwe z wyjatkiem tych przypadków, gdy zraniło by to ich lub innych.

  10. Prowadzimy nadal rachunek sumienia, z miejsca przyznając się do popełnionych błedów.

  11. Dążyliśmy poprzez modlitwę i medytację do coraz doskonalszej więzi z Bogiem, prosząc jedynie o poznanie Jego woli wobec nas, oraz o siłę do jej spełnienia.

  12. Przebudzeni duchowo w rezultacie tych „Kroków”, staraliśmy sie nieść posłanie innym ludziom i stosować te zasady we wszystkich naszych poczynaniach.